Fajar naprawdę kocha swoją dziewczynę, Bintang, ponieważ uważa ją za kobietę idealną, z którą chce być szczęśliwy. Ich historia miłosna jest doskonała jak baśń. Muszą jednak obudzić się z baśni i zmierzyć się z rzeczywistością — samo kochanie nie wystarczy. Jedno z nich musi zatracić prawdziwe „ja”, przez co oddalą się od siebie tak bardzo jak słońce i Ziemia, choć wcześniej byli blisko jak dłoń i żyła.