Ten krótkometrażowy film dokumentalny skupia się na Joesy, Fijijce, która pracuje przez wiele godzin, zapewniając całodobową opiekę 95-letniej Haru Tsurumoto. W kameralnych, spokojnych scenach przyglądamy się złożonej relacji Joesy i Haru. Obie darzą się szacunkiem, ponieważ w różnych okresach życia każda z nich czuła się w USA obco — Joesy jako nieudokumentowana imigrantka, która obawia się, że może zostać odesłana na Fidżi, a Haru jako Amerykanka japońskiego pochodzenia, która podczas II wojny światowej została zesłana do obozów internowania.