Film o ideałach, które przez trzy miesiące rewolucji wypełniały serca Ustyma i jego rówieśników. Charakter Ustyma ukazuje się nie poprzez opowieści rodziny czy przyjaciół ani przez to, co zrobił, lecz poprzez jego troski i motywacje, dla których stał na Majdanie. To osobista historia opowiedziana jasno i bezpośrednio przez ludzi z jego pokolenia o ich wspólnym doświadczeniu. To doświadczenie ujawnia poczucie wspólnoty z Ustymem nie jako postacią historyczną, lecz jak z drogim przyjacielem, którego ból i tragedia losu stają się twoimi własnymi. Film ten zmusza widzów nie tylko do odczuwania żalu po 19-latku, który trzy lata temu zginął na ulicy Institutskiej, lecz także do przeżycia udręki z powodu własnych zmarnowanych nadziei i braku inicjatywy.