Od bardzo dawna marzył o tym dniu. Uciec! Jak najdalej od tej prowincjonalnej krainy, od upodlonych ludzi. Wreszcie walizki są spakowane, bilet jest w ręku, zaledwie kilka kilometrów dzieli ten park od lotniska i już: arividerci, Ukraino, bonjorno, Italiо! Ale jakiś ciężki smutek w duszy nie daje mu spokoju. Czy to jesień, czy przedwczesna nostalgia... Kto spośród tych nic niewartych ludzi snujących się po parku mógłby to zrozumieć? Wyjaśnić mu, skąd wzięła się ta bolesna melancholia i jak się jej pozbyć? Zwierzenia przyszłego emigranta wysłucha osoba, która na pierwszy rzut oka zupełnie się do tego nie nadaje…