No Tomorrow to nowa instalacja wideo autorstwa Kjartanssona, choreografki Margrét Bjarnadóttir i kompozytora Bryce’a Dessnera. Rozciągająca się na sześć ekranów otaczających pomieszczenie instalacja otacza widzów wykonaniem muzyki przestrzennej napisanej dla ośmiorga tancerzy z ośmioma gitarami. Zarejestrowana z centrum przestrzeni wykonawców instalacja ma kalejdoskopowy charakter, ukazując tancerzy przemieszczających się w obrębie poszczególnych ekranów i pomiędzy kanałami; ich ruchy i melodie rozciągają się od pastorale po rock and roll. Łącząc rozmaite klasyczne odniesienia zachodniej kultury – niebieskie dżinsy i białe T-shirty, udrapowane jedwabne zasłony z filmów muzycznych i tanecznych z połowy XX wieku, a także teksty zaczerpnięte od archaicznej greckiej poetki Safony i awanturnika Vivanta Denona, dwojga sensualistów oddzielonych od siebie tysiącleciami – dzieło obraca wciąż na nowo pojęcia idealizacji i ikonografii.