Film oparty jest na dzienniku Arkusa Gunārsa Reningera, opisującym jego doświadczenia w obozie koncentracyjnym w Salaspils w 1944 roku, które częściowo zobrazowano materiałami archiwalnymi i rysunkami więźniów; jednak przede wszystkim widz zobaczy to konkretne miejsce współcześnie. Dokumentalna obserwacja dzisiejszego pomnika pamięci: przychodzą tu grupami dzieci i dorośli, oglądają go samotnie, z zainteresowaniem lub się nudzą, reagują emocjonalnie albo obojętnie się dystansują, zatopieni w telefonach, odcięci od świata zewnętrznego… Film opowie o naszych czasach nie mniej niż notatki Reningera o tym, co wydarzyło się w tym miejscu prawie 80 lat temu.