W serbskiej wiosce na zboczach Starej Planiny mieszka 15 rodzin. Najmłodszy mężczyzna we wsi ma 70 lat. Film zbiera intymne przemyślenia mieszkańców tej wioski, których oczekiwanie na śmierć naznacza nie samotność, lecz wspólnota. Skromność ich codziennego życia świadczy nie o ubóstwie, lecz o duchowym bogactwie. Choć nie mają spadkobierców ani wielkich nadziei na przyszłość, nie przytłacza ich samotność, lecz są wdzięczni za życie, które zostało im dane. Obserwując ich życie, skupione na szczegółach codziennych zajęć, ich celowe ruchy i milczące gesty, odkrywamy ludzi żyjących w harmonii z cyklami natury. Przedstawiając ich najbardziej intymne refleksje o izolacji, dziczy, życiu i miłości, film jest świadectwem ich przygotowań do podróży.