W przypadku tego kolosa Bressane zmontował całe swoje dzieło w kolejności, która początkowo trzyma się chronologii historycznej, lecz wkrótce zaczyna poruszać się wstecz i naprzód. Różne przeszłości – lata 60., 80. i 2000. – komentują się nawzajem, rzucając światło na tematy i obsesje Bressane’a, które stają się coraz bardziej widoczne, aż w końcu dociekliwemu i cierpliwemu widzowi objawia się cała koncepcja kina. Czy odtąd Bressane będzie przerabiał The Long Voyage of the Yellow Bus, kiedy nakręci kolejny film? Czy to jego najnowszy początek? Czemu nie, skoro ten wiecznie młody mistrz outsider za każdym razem, wraz z każdym nowym filmem, zdaje się wyruszać w dziewiczy rejs!