Na odizolowanej wyspie żyje samowystarczalna społeczność dzieci, które nie mówią i porozumiewają się wyłącznie gestami. Pod przewodnictwem najstarszego z nich funkcjonują jak rolnicza komuna, kierując się surowymi zasadami i wierzeniami. Dorośli zostają wygnani do otaczających wyspę lasów, a każdego roku najstarszy członek wioski jest wysyłany, by skoczyć z klifu — ceremonia ta ma zapewnić wybranej osobie wieczną młodość. Ten sposób życia zostaje zagrożony, gdy jedno z żądnych przygód dzieci daje posłuch wezwaniu zakazanego lasu.