Grupa pasażerów przeprawia się przez rzekę niewielkim promem. Mgła, śmiech, szepty i twarze wypełniają unoszącą się, zawieszoną przestrzeń. Mija czas, brzeg jest już bliżej, a ludzie przygotowują się do dalszej części podróży. Aqueronte przywołuje istotę kina, by przenieść nas w nierealne przestrzenie, gdzie życie krystalizuje się w zmieniającym się pejzażu światła i cienia. W tej filmowej podróży Manuel Muñoz Rivas potwierdza fabularną moc ruchomych obrazów.