Zła wiedźma zamknęła Roszpunkę w wysokiej wieży bez drzwi. Za każdym razem, gdy chciała wejść, wołała: „Roszpunko, Roszpunko, spuść swoje włosy”, a Roszpunka opuszczała swoje niezwykle długie włosy, po których wiedźma mogła się wspiąć. Mijały lata, aż pewnego dnia książę, jadąc przez las, usłyszał jej piękny śpiew i zachwycił się nim.