Punktem wyjścia była powszechna myśl: „Moje życie mogłoby być filmem”. Podążając za tym, co każda z osób uznała za temat na film, ten dokument opowiada cztery historie życia. Rodzi to zasadnicze pytanie: co skłania bohaterów do pokazywania i opowiadania swojego życia jak filmu? Wracając do miejsc, w których mieszkali, przywołują wspomnienia, a dzięki ich prywatnym dokumentom i materiałom archiwalnym odtwarzamy ich życiowe drogi i decyzje. Ponieważ ich losy przecięły się w różnych momentach, miejscach i okolicznościach, możemy spojrzeć na nie z odmiennych, a nawet sprzecznych perspektyw. Opowiadają o powojennym głodzie, emigracji do Afryki lub Francji, dyktaturze Salazara, wojnie kolonialnej i rewolucji socjalistycznej – krótko mówiąc, o tym, jak rozwijało się portugalskie społeczeństwo w drugiej połowie stulecia. ILLUSIAD to film o nadziejach, rozczarowaniach i umiejętności przetrwania zwykłych ludzi.