Ahmad jest psychiatrą, przekonanym, że duszę można leczyć za pomocą medycyny w sposób pozytywistyczny i laboratoryjny. Kiedy jednak jego żona znika, sam zaczyna ulegać własnym urojonym wyobrażeniom. Usilnie próbując znaleźć po niej jakikolwiek ślad, zwraca się do wszystkich swoich przyjaciół. Desperacko stara się zachowywać jak osoba o bardzo demokratycznych poglądach, stawiając radość i przyjemności żony na pierwszym miejscu. Jest nawet gotów pokazać, że byłby szczęśliwy, gdyby jego żona poślubiła jednego z jego przyjaciół, ponieważ uważa, że tamten mógłby dać jej więcej szczęścia. Wygląda jednak na to, że dotarło do niej, iż jej szczęście wcale nie zależy od „mężczyzny”. Ahmad widzi więc, że wszystkie jego naukowe przekonania legły w gruzach…