The Red Paper uzurpuje głos władzy i interpretacji, opowiadając o niszczycielskich konsekwencjach kolonializmu. Europejski mężczyzna ma na sobie kaftan bezpieczeństwa i bezustannie mamrocze: „Nie wiedziałem, nie wiedziałem” — powtarza znaną współczesną mantrę, w której domaga się samorozgrzeszenia z winy, powołując się na nieznajomość historii. Claxton bezceremonialnie i świadomie rezygnuje z historycznej konkretności na rzecz wszechogarniającego nawiedzenia teraźniejszości przez historię.