Parodystyczny teledysk na nowo przedstawiający mit Horatia Algera o amerykańskim śnie za pomocą kulturowych klisz w stylu lat 50., reklamy i propagandy medialnej z czasów Reagana. „Zwyczajny facet” Smitha, Mike, uosabia szereg stereotypów typowo amerykańskiego mężczyzny — od ucznia po kandydata politycznego — wcielając się w role ucznia przygotowującego się do studiów, kowboja, maszynisty i dewelopera. Do ironicznej piosenki przypominającej hymn „Up with People” ta satyra na Manifest Destiny dobiega końca, gdy Mike odjeżdża w stronę zachodzącego słońca niczym ironiczny Marlboro Man.