W XVIII wieku zagrożenie ze strony Barbarii stało się poważne. W lipcu 1785 roku dwa amerykańskie statki zostały zwrócone Algierowi; zimą 1793 roku jedenaście amerykańskich statków, z załogami zakutymi w kajdany, znajdowało się w rękach deja Algieru. Aby zapewnić swojej flocie handlowej swobodę żeglugi, Stany Zjednoczone zostały zmuszone do zawarcia traktatów z głównymi państwami Barbarii, płacąc znaczne sumy pieniędzy jako gwarancję nieagresji. Z Marokiem — traktat z 1786 roku, 30 000 dolarów; z Trypolisem — 4 listopada 1796 roku, 56 000 dolarów; z Tunisem — w sierpniu 1797 roku, 107 000 dolarów. Jednak najdroższy i najbardziej upokarzający był traktat z dejem Algieru, zawarty 5 września 1795 roku — „traktat pokoju i przyjaźni”, który kosztował niemal milion dolarów (w tym 525 000 dolarów okupu za uwolnionych amerykańskich niewolników), z obowiązkiem zapłaty 20 000 dolarów po przybyciu każdego nowego konsula oraz 17 000 dolarów w postaci corocznych podarunków dla wysokich rangą urzędników algierskich...