„Wherefore Art Thou?” to oryginalna reinterpretacja sceny balkonowej z Romea i Julii — ukazana oczami sędziwej Julii i młodej pielęgniarki, która tuli ją u kresu jej życia. Zmagając się z surrealistyczną odmianą demencji, Julia wędruje przez wspomnienia, powracając do tej samej ulotnej chwili szczęścia z Romeem, rozbrzmiewającej echem przez całe jej życie. Żeglując przez wieczność jednej chwili, kochankowie, którym nie sprzyja los, przeciwstawiają się tragicznemu przeznaczeniu, nurtom czasu, a nawet temu, co znaczy być razem — na zawsze.