Dom na francuskiej prowincji jako miniatura społeczeństwa: kiedy Audrey przyjeżdża na miejsce, od razu musi wysłuchać wykładu. Właściciel domu niestrudzenie podkreśla, jaki jest postępowy i jak wyjątkową przestrzeń stworzył z dala od miejskich centrów. Jego utopia zdaje się nie pozostawiać wiele miejsca dla innych, a otaczają go jeszcze trzy osoby, które dla niego pracują jako wolontariusze. Dom nie jest zbyt duży, więc wszyscy nie mogą uniknąć swojego towarzystwa. W swoim drobiazgowo skomponowanym debiucie pełnometrażowym Brieuc Schieb lawiruje między humorem, irytacją i intymnością, a znakomity niezależny filmowiec Virgil Vernier daje brawurowo niezręczny występ. Wszystko po to, by zmierzyć się z pytaniem, które nurtuje nie tylko dzisiejszy świat sztuki: kto tak naprawdę potrafi żyć we wspólnocie?