Młody mężczyzna po dwudziestce, mieszkający za granicą, z naiwnym entuzjazmem chce poznać przeszłość swojego dziadka, koncentrując się na jego roli politycznej w latach 50. Nawet z perspektywy tylu lat Péter wciąż porusza się ideologią i czystością rewolucji, dlatego konfrontuje swojego dziadka, byłego premiera, z serią bezlitosnych pytań o jego kompromisy, służalczość i obojętne wymówki. Szczególnie wstrząsającą częścią filmu jest moment, gdy Péter, występując jako pośrednik, szuka u dziadka odpowiedzi za pośrednictwem nagrania na taśmie z wypowiedzią ofiary rewolucji 1956 roku, która uciekła do Australii.