Kariera Marii Callas rozpoczęła się odrobinę za wcześnie i trwała zbyt krótko, by doczekała się pełnej i satysfakcjonującej dokumentacji wideo, jaką otrzymują dziś śpiewacy tacy jak Renée Fleming i Luciano Pavarotti. Ten czarno-biały recital telewizyjny (paryski debiut Callas) odbył się w Operze Paryskiej 19 grudnia 1958 roku, gdy telewizja była jeszcze w powijakach. Można żałować, że nie doszło do niego wcześniej, gdy jej głos był w lepszej kondycji, albo później, gdy technologia nagrywania wideo była bardziej zaawansowana — dzięki czemu nie musielibyśmy na przykład wierzyć narratorowi na słowo, że Callas ma na sobie czerwoną suknię. Jest to jednak prawdopodobnie najlepsze dostępne nagranie wideo z Callas, a jej fani przyjmą je z entuzjazmem. W jej sztuce elementy wizualne były równie ważne jak walory wokalne.