Podczas gdy politycy na całym świecie skupiają się na ratowaniu Libanu przed potencjalną wojną domową i powracającym kryzysem związanym z nieudanymi wyborami, reżyserka odwiedza rodzinę w południowym Libanie i kieruje obiektyw na swojego pełnego energii wujka Rami, który wolałby pływać, małą Mariam, która uczy się chodzić, oraz Alego, odważnego farmera, który przeprowadza cesarskie cięcie na swojej bananowcy. Efektem jest intymny i pełen życia portret rodziny, ukazujący siłę libańskiego czarnego humoru — talentu, który pomógł Libańczykom radzić sobie z wojnami wciąż świeżymi w pamięci.