Film o miłości, a zarazem pamiętnik, opowiadający o podróży, którą w latach 70. odbyli do Maroka Jarda Ícone, artystka, seksuolożka i, jak sama siebie określa, osiemdziesięcioletnia rockmanka, oraz Lírio Terron, aktywista praw człowieka. W istocie jest to podróż, która w ich życiu wciąż trwa. Jarda Icon prowadzi zajęcia o tym, jak kobiety mogą osiągnąć własny orgazm. Wraz z grupą swoich uczennic i przyjaciółek — Ana Brasil, Sheyla Fernanda, Caroline Sylvie i Lakshmi — rozwija samowystarczalne projekty feministyczne i artystyczne. Film jest polityczny, ale w żadnym razie nie upolityczniony w tradycyjnym sensie. To oda do ruchów undergroundowych i kontrkulturowych, hymn wolności, a jego tytuł jest również hołdem dla Oswald d Andrade, jednej z najważniejszych postaci brazylijskiego modernizmu.