Autobiograficzna opowieść podkreślająca pierwotną siłę kobiecości. Zachęca do przyjęcia własnego gniewu i pokazuje, jak można doświadczać seksu wszystkimi zmysłami. Sceny są poetyckie, a towarzyszy im surowa, metaliczna muzyka. Widzowie są zachęcani do refleksji nad możliwymi wizjami przyszłości i dostrzegania zbiorowej energii w indywidualnych ranach. Pojawia się pytanie, czy możemy smagnąć, a nawet obalić społeczeństwo uwięzione we wstydzie i normach.