W wieku 6 lat moja mama wyjechała do LA. Jeśli były pieniądze, odwiedzałem ją każdego lata. Nie było nic gorszego niż wsiadanie do samolotu na 12-godzinny lot w pojedynkę, ze wszystkimi problemami związanymi z porzuceniem i poczuciem ogromnej samotności. Ten film opowiada o tym, jak trudno jest się żegnać, o tym, że samotność to bycie w pełni sobą, oraz o tym, że «kocham cię, kocham siebie» jest ważne. 123 Z myślą o moim tacie i ku pamięci Barry’ego Kamena.