Backstage, kręcony w galerii sztuki, to efekt współpracy Radziszewskiego z grupą młodych mężczyzn, którzy odpowiedzieli na ogłoszenie zachęcające do udziału w projekcie. Podczas każdej sesji castingowej Radziszewski pyta swoich rozmówców o wstyd, ekshibicjonizm i podglądactwo. Praca ta nie tylko na nowo przygląda się historycznej różnicy w sztuce między byciem nagim a pozowaniem nago, lecz także bada, jak ludzie uzasadniają bycie bez ubrania w galerii sztuki w porównaniu z przestrzenią publiczną. Aby przełamać bariery psychiczne i pokonać skrępowanie, Radziszewski prosi modeli, by w trakcie sesji stopniowo zdejmowali ubrania; ku jego zaskoczeniu wielu z nich chętnie angażuje się w projekt w imię sztuki.