Frantz Fanon uosabia wszystkie problemy francuskiej historii kolonialnej. Martynikański bojownik ruchu oporu, zaciągnął się, podobnie jak miliony żołnierzy z kolonii, do Wolnej Armii z lojalności wobec Francji i idei wolności, którą dla niego uosabiała. Jako pisarz uczestniczył wraz z Césaire’em, Senghorem i Sartre’em w ożywionym życiu Saint-Germain, niestrudzenie dyskutując o losie skolonizowanych narodów. Jako lekarz zrewolucjonizował praktykę psychiatrii, upatrując w stosunkach dominacji właściwych społeczeństwom kolonialnym źródeł zaburzeń swoich pacjentów w Blidzie. Jako działacz skupia poprzez swoje działania i historię gniew narodów zdławionych przez stulecia kolonialnego ucisku. Jednak poza tą niezwykłą drogą, która unaocznia trwałość francuskiego kolonializmu na Małych Antylach, u bram algierskiej pustyni, pozostawił bezcenny dorobek, dzięki któremu jest dziś jednym z najczęściej studiowanych francuskich autorów po drugiej stronie Atlantyku.