Widzenie we wszystkich jego przejawach przenika zwierzenia trojga bohaterów, którzy prowadzą nas przez film: Jackie, lesbijki i policjantki zmagającej się z niszczącymi siłami wpływającymi na postrzeganie zarówno w jej zawodzie, jak i poza nim; Jamie, dla którego groza ludobójstwa w Rwandzie łagodnieje dzięki dystansowi zapewnianemu przez technologie kompleksu militarno-przemysłowego; oraz Ryana, który stopniowo stracił wzrok i zachował zaledwie jednoprocentową zdolność widzenia w jednym oku. Skupiając się na widzeniu i jego nadrzędnej roli w zachodnim społeczeństwie, Sanguedolce unaocznia traumy, jakie ono zadaje — czy to za sprawą nieuchwytności prawdy i jej subiektywnych fałszywych tropów, zaciemnień oraz martwych punktów, czy też chwili, w której rozpoznanie czegoś zmienia człowieka na zawsze — często na gorsze. Blinding łączy intymność zwierzeń charakterystyczną dla dokumentu z hipnotyczną feerią ręcznie barwionych obrazów, wciągając widzów w kompromis między sceptycyzmem wobec tego, co widzą, a optycznym przepychem.