W 1919 roku Alice von Trota wraca do dworu ojca na Łotwie, by go sprzedać i rozpocząć nowe życie. Spotyka się z wrogim oporem miejscowych robotników i odkrywa, że została zwabiona w starannie zastawioną pułapkę, przygotowaną przez demonicznego prawnika, dekadencką organizację podziemną i jej nekrofilskiego przywódcę. Uciekając przed swoimi „pomocnikami”, poznaje miłośników kina niemego i uczy się wykorzystywać kinematograf jako narzędzie uzdrawiania i samopoznania, broń przeciwko wrogom oraz sposób na stworzenie arcydzieła.