Film, którego akcja rozgrywa się w drobnomieszczańskim monachijskim Westendzie, dokumentuje domowe życie z byłym aktorem Fassbindera, współpracownikiem Warhola i reżyserem horrorów Ullim Lommelem. Zamiast tworzyć bezpośredni dokumentalny portret tego bohemy, kamera woli podążać za narracyjnymi impulsami członków rodziny. Pogrążone w poważnej zabawie dzieci improwizują hipnotyczne sceny śmierci, podczas gdy ich matka twierdzi, że pochodzi z planety, na której wszystko jest „eteryczne i bezcielesne”. Gdy relacje między rodzicami a dziećmi są na bieżąco improwizowane i odgrywane na nowo, rozciągnięty czas zbiorowego marzenia na jawie przerywają zwyczajne odgłosy elektrycznej szczoteczki do zębów, odkurzacza i fortepianu.