W wielu kanałach instalacji kamera krąży wokół grupy artystów siedzących razem na polu, jedzących, liżących i wyciskających dojrzałe pomidory. W ciągle zmieniającej się scenie pocałunki, szepty i pieszczoty dzielone są z niewymuszoną, łagodną intymnością, która odzwierciedla wzajemne powiązania i obfitość. Te queerowe i pełne pożądania wymiany składają się na portret wspólnotowości, w której jednostki łączą się jako odrębne części całości.