Film dokumentalny opowiada o dawnej Frankfurter Allee, przemianowanej na „Stalinallee” podczas uroczystej ceremonii 21 grudnia 1949 roku, z okazji 70. rocznicy urodzin Stalina. Ukazano burzliwą historię ulicy i ludzi, którzy mieszkali przy niej od XVI wieku aż do zjednoczenia KPD i SPD, w wyniku którego w 1946 roku powstała SED. W listopadzie 1951 roku Komitet Centralny SED zaproponował ogólnokrajowy program odbudowy Berlina, obejmujący przede wszystkim rozbudowę Stalinallee i wzniesienie nowych osiedli mieszkaniowych dla klasy robotniczej, wzorowanych na rosyjskich. Ponad 45 000 ochotników zgłosiło się do pomocy przy wyburzeniach po codziennej pracy, by przyspieszyć budowę. Po rekordowo krótkim okresie budowy pierwsi mieszkańcy mogli wprowadzić się do swoich stosunkowo luksusowych mieszkań przy Stalinallee 7 stycznia 1953 roku. Wybrane komentarze odzwierciedlają ducha czasów zimnej wojny, przede wszystkim wyrażając krytykę polityki i stylu życia Berlina Zachodniego.