Życie Magnúsa było barwne, głównie dlatego, że nigdy nie zadowala go status quo. W swojej sztuce nieustannie się zmienia, a interesuje go każda dziedzina sztuki. Jego zdaniem bycie artystą to wewnętrzna potrzeba lub przymus i niekoniecznie wymaga talentu do rysowania. „Rysowanie ma niewiele wspólnego ze sztuką, nie więcej niż cokolwiek innego. Ważniejsze jest, by tak zwany artysta wiedział, jak manipulować mikrofonem takim jak ten”.