„[Ten film powstał, gdy] zarówno Guagnini, jak i Preiss poddawali się terapii reichowskiej i studiowali ją; opracowana przez psychoanalityka Wilhelma Reicha forma terapii służy łagodzeniu napięcia (a tym samym traumy) poprzez bardzo szybkie ruchy oddechowe i gałek ocznych. Ostry montaż Preissa ma kluczowe znaczenie dla ucieleśnienia technik reichowskich za pomocą filmu, podczas gdy znaczna część wypartej traumy kształtującej występ Guagniniego nawiązuje do historii dyktatury w jego rodzinnej Argentynie w latach 70. i 80.” –MISHKIN GALLERY