Elba jest rdzenną mieszkanką, która utraciła swoje korzenie. Ma 63 lata i mieszka sama w skromnym chłopskim domu położonym w lesie. Dni spędza między domem a lasem. Częściowo zaspokaja swoje potrzeby tym, co znajduje na codziennych leśnych ścieżkach — tam zbiera nasiona i rośliny. Elba jest pustelniczką pochłoniętą własnym życiem. Żyje w obsesji na punkcie zdjęcia wiszącego w jej pokoju: fotografii rdzennej dziewczynki w dniu jej Pierwszej Komunii. Nadchodzi dzień, w którym Elba musi zmierzyć się z własnymi urojeniami, ożywić je i wypędzić. Być może pomoże jej to na nowo odkryć siebie, swoją istotę i swoje korzenie — a być może nie.