Carmen od lat choruje na raka szyjki macicy. Po eksmisji postanawia ponownie nawiązać kontakt z córką i zrzucić z siebie ciężar, który nosi od 21 lat — porzucenia jej i niewyznania jej wszystkiego, co do niej czuła. Mireya, jej córka, która dorastała bez matki, nie czuje do niej nic poza tym, co czuje do każdej znajomej, i odrzuca Carmen. Bez przebaczenia Mireyi Carmen wie, że z powodu własnych błędów odejdzie z tego świata, nie odzyskawszy więzi z osobą, którą kocha najbardziej.