Przygotowują miejsce spoczynku dla nas wszystkich. Wykonują swoją pracę, będąc przy ludziach w żałobie, a ich dłonie jako ostatnie dotykają całunu pogrzebowego, na którym zmarły zostaje opuszczony półtora metra pod ziemię. Podobnie jak przedstawiciele innych starożytnych zawodów, grabarze przekazują sobie wiedzę i umiejętności przez kolejne pokolenia — nie tylko te dotyczące kopania grobów, lecz także bogatej łotewskiej kultury cmentarnej, w której wszystko ma swój porządek. Łotewskie cmentarze to miejsca, gdzie spotykają się tradycje z różnych stuleci, a każdy grabarz musi je znać, by nadal otrzymywać pieczątki za kopanie grobów. Najbardziej doświadczeni z nich otrzymali już 5 000 takich pieczątek, co odpowiada liczbie mieszkańców jednego miasta na Łotwie.