Od 1967 roku krytyczny manifest Guya Deborda „Społeczeństwo spektaklu” stanowi istotną podstawę teoretyczną wszelkich prób analizy kapitalistycznego społeczeństwa obrazów, które przenika każdy aspekt życia w zachodnim świecie. Żyjemy w ciągłym sensorycznym bombardowaniu rozpraszającymi bodźcami, które sprowadzają nas do roli biernych konsumentów – sytuacji, która od rewolucyjnych lat 60. nie uległa większej poprawie. Co robić? I jak sfilmować notorycznie zawiłą teorię, która atakuje sam obraz? Artystka Roxy Farhat i reżyser Göran Hugo Olsson („Black Power Mixtape 1967-1975”) przenoszą idee Guya Deborda w XXI wiek. Własne (anty)filmy Guya Deborda zyskują współczesny kontrapunkt w postaci satyrycznych interwencji w dziele wizualnym, które nie boi się krytykować ani siebie, ani kultu Deborda i sytuacjonizmu.