Rodzina ambasadora wraca do Indonezji, ale ma trudności z ponownym przystosowaniem się do życia. Rani tęskni za powrotem męża, podczas gdy ambasador wciąż wspomina czasy swojej świetności. Tony jest cały czas pijany i marzy o tym, by zostać terrorystą, ale zbyt się boi, bo wciąż powraca do niego obraz jego matki, do której strzelano. Trzecie dziecko, Yenni, jest najzdrowsza psychicznie z całej rodziny, ale żyje jak pielęgniarka w zakładzie psychiatrycznym. Potem przyjeżdża Taslim, by im pomóc, lecz tak naprawdę chce tylko pracować w hotelu. Na koniec wszyscy członkowie rodziny budzą się i wreszcie potrafią zmierzyć się z rzeczywistością.