Dark Trees rozpoczyna się widokiem z okna ukazanym jako sylwetka, przez które widać ogród, wysokie drzewa, dachy i morze. Scena ta pozwala widzowi się zorientować, lecz szybko zostajemy przeniesieni w wyobrażoną przestrzeń oferowaną przez drzewa, sfilmowane na tle wieczornego nieba. Unosząca się kamera i gęste nakładanie się ujęć sprawiają, że scena traci teraz swoje zakotwiczenie. Pod koniec widzimy zachód słońca nad morzem — potwierdzenie lirycznego nurtu obecnego w dużej części twórczości Le Grice’a.