Rodzeństwo Vroni i Flori obserwuje, co dzieje się na stoisku z kwiatami ich rodziców. Vroni twierdzi, że zna przyszłość. Aleksey Lapin wierzy jej i pokazuje mikrokosmos, po którym przechadzają się osoby zepchnięte na margines, podczas gdy w powietrzu zbiera się wiatr, który wszystko zmieni. Figlarna oda do poczucia, że nic nie musi być takie, jakie jest.