Dwaj zoolodzy poszukujący wymarłego lamparta anatolijskiego ruszają tropem jego śladów w gęstych lasach Anatolii. Veysel wierzy, że niemal mityczny lampart uosabia coś więcej niż zwierzę — coś, co mieszkańcy Anatolii utracili i czego wciąż szukają. Emre ekscytuje jedynie myśl o sfotografowaniu nieuchwytnego lamparta anatolijskiego. Udaje im się uchwycić na zdjęciu nieostry wizerunek wielkiego kota, ale nie potrafią dowieść, że to właśnie on. Dwaj przyjaciele są zaskoczeni i zaniepokojeni, gdy w biurach niektórych urzędników widzą wypchane lamparty. Sekret, który Veysel wyjawia Emremu w Hacıbektaş, odmienia ich obu. Czy poszukiwanie czegoś, co nie istnieje, również ich zniszczy?