W 1959 roku władze Nowego Jorku ogłosiły „plan likwidacji slumsów” autorstwa Roberta Mosesa, który miał pozbawić domów 2400 rodzin robotniczych i imigranckich oraz dziesiątki firm z dzielnicy Cooper Square na Lower East Side na Manhattanie. Kierując się przekonaniem, że odnowa miast powinna służyć mieszkańcom, a nie ich wysiedlać, Frances Goldin i jej sąsiedzi powołali Cooper Square Committee i rozpoczęli kampanię na rzecz ocalenia dzielnicy. Przez pięć dekad walczyli z politykami, deweloperami, odpływem białych mieszkańców, porzuceniem przez władze, degradacją, przemocą, podpaleniami, narkotykami i gentryfikacją — cyklicznymi siłami, które zniszczyły tak wiele robotniczych dzielnic w całych Stanach Zjednoczonych. Dzięki wytrwałej organizacji i setkom spotkań społeczności nie tylko utrzymali swoją pozycję, lecz także wypracowali wizję społecznej kontroli. Pięćdziesiąt trzy lata później utworzyli pierwszy w stanie społeczny fundusz powierniczy ziemi — zróżnicowaną dzielnicę z trwale przystępnymi cenowo mieszkaniami w samym sercu „światowej stolicy nieruchomości”.