Przedstawia dzieciństwo Hamki w Maninjau na Zachodniej Sumatrze, gdzie wykazywał ogromne zainteresowanie tradycją i literaturą, mimo że zaniedbywał naukę w pesantrenie i często ścierał się z ojcem. Po rozwodzie matki z ojcem Hamka wyjechał do Mekki, aby poznać zasady organizacji, system manasiku hadżdżu oraz realizować największą misję swojego życia — budować islam w Indonezji. Hamka wciąż jednak zmagał się z ojcem i poznał Siti Raham, niezwykłą kobietę, która stała się jego największą inspiracją w życiu.