Podczas ostatniej dyktatury wojskowej liceum spowiła mgła przemilczeń i współudziału; w tej mgle zaginęło też wspólne marzenie wielu uczniów. 1978 rok, a idealnym przypomnieniem liceum są boisko do gimnastyki i nauczyciel wychowania fizycznego. Powstała Zielona Drużyna z nas, którzy nie trafili do zwykłych drużyn: Cristiny, Elviry i mnie. Byliśmy pierwszym rocznikiem młodych ludzi bez wspólnych projektów, który nadszedł po ludobójstwie — nastolatków skrojonych na miarę, jakich pragnęli wojskowi. Czy należymy do jakiegoś pokolenia? A może po prostu przyszliśmy później?