Podczas II wojny światowej niewielka grupa studentów Uniwersytetu w Monachium zaczyna kwestionować decyzje i zdrowie psychiczne nazistowskiego rządu Niemiec. Studenci tworzą komórkę ruchu oporu, którą nazywają „Białą Różą” — tak jak biuletyn potajemnie kolportowany wśród studentów. Początkowo nieliczna i obawiająca się ujawnienia, Biała Róża zaczyna zyskiwać ogromne poparcie po tym, jak nazistowski gauleiter niemal doprowadza do studenckich zamieszek swoim prowokacyjnym przemówieniem. W tym momencie sprawę przejmuje niemieckie Gestapo, które przyrzeka wytropić i zniszczyć członków Białej Róży.