Jana, dziewczyna cierpiąca na depresję, w desperackim odruchu ucieka do wiejskiego domu swojej babci, by uwolnić się od coraz bardziej destrukcyjnych myśli. Szuka ciepła, które emanuje od jej babci Heleny, i domu, w którym dorastała podczas wakacji i świąt, ale nic nie potrafi wyrwać jej z niepokoju. Otaczający dom las jeszcze bardziej pogłębia samotność Jany, prowadząc ją na skraj własnej ciemności.