Farrebique, pierwszy pełnometrażowy film francuskiego dokumentalisty Georgesa Rouqiera, jest powszechnie uznawany za jego najwybitniejsze dzieło. Rouqier koncentruje się na jednej francuskiej rodzinie rolniczej, śledząc jej losy przez cztery pory roku. Podobnie jak w twórczości Roberta Flaherty’ego, ludzkie postacie i otaczająca je ziemia stanowią „jedność”, a Rouqier nigdy nie przepuszcza okazji, by zestawić ich życie z odwiecznymi fazami natury. Ostatnie symboliczne obrazy wiosny, uzyskane dzięki zdjęciom poklatkowym, są niemal nieznośnie piękne. Mimo zdobycia kilku nagród festiwalowych Farrebique nie doprowadził jednak od razu do napływu środków na kolejne filmy Rouqiera (był to powszechny problem borykającego się z trudnościami finansowymi francuskiego przemysłu filmowego lat 40.). Być może właśnie dlatego Rouqier nakręcił swój sequel, Biquefarre (w tym samym regionie i z udziałem niektórych z tych samych „aktorów”), dopiero w 1983 roku.