Amany Al-Ali wyróżnia się jako jedna z nielicznych syryjskich karykaturzystek. Mieszka w domu ojca w Idlib, ostatnim mieście, którego nie zdobyły siły Assada. Podobnie jak jej nieliczni sąsiedzi jest nieustannie narażona na rosyjskie naloty, a między nacierającymi wojskami a grupami ekstremistów. Mimo uznania dla swojej twórczości spotyka się z groźbami, potępieniem i poniżaniem, przez co rozważa wyjazd. Ironią losu jej prace prezentowano w galeriach we Francji i we Włoszech, ale nigdy nie pokazano ich w Syrii. Film dokumentuje jej starania o zorganizowanie pierwszej wystawy w Idlib. To doświadczenie zmusza ją do zmierzenia się z brutalną rzeczywistością miasta naznaczonego bombardowaniami i ingerencją mężczyzn. Gdy organizuje lekcje rysunku dla kobiet i dziewcząt, pociesza swoją małą siostrzenicę i opowiada swoją historię ekipie dokumentalnej, jej nadzieje na przyszłość stopniowo gasną.