Fikcyjna rozmowa telefoniczna między filmowcem a jego matką w dniu jej urodzin. Performacyjna refleksja nad relacją między sferą publiczną a prywatną, w której twórca odwraca się plecami do kamery, jednocześnie osłaniając się, i angażuje widza w rozważania nad (niemożliwością) zasypania przepaści między nim a jego matką. Utrwalenie intymnej rozmowy zdaje się sposobem na zachowanie osobistego wspomnienia, które łączy się ze wspomnieniem widza.