Nadia postanowiła odebrać sobie życie, więc wspięła się na dach szpitala psychiatrycznego, w którym się leczyła, i zagroziła, że skoczy, jeśli ktoś się do niej zbliży — nie miała już nic do stracenia. Personel szpitala pospieszył, by odwieść ją od tego zamiaru, a doktor Ibtisam stanęła przed wyzwaniem przekonania tej pogrążonej w rozpaczy sześćdziesięciolatki, by wycofała się znad niebezpiecznej krawędzi. Korzystając z całego swojego doświadczenia, doktor Ibtisam starała się odbudować zaufanie Nadii i zachęcić ją, by otworzyła serce i opowiedziała swoją historię.